Wie is Bert
Ik ben Bert Holtrop, schrijver en verteller van verhalen die ontstaan uit het leven zelf.
Niet uit perfectie. Niet uit verzonnen heldendom. Maar uit verlies, liefde, vaderschap, stilte, onverwachte ontmoetingen en de vraag hoe mensen doorgaan wanneer alles om hen heen even stilvalt.
Mijn verhalen gaan over mensen die iets meedragen. Soms zichtbaar, soms diep verborgen. Over dochters die sterker blijken dan ze zelf denken. Over vaders die overeind proberen te blijven, ook als ze zelf niet precies weten hoe. Over keuzes, chaos, humor, pijn en de momenten waarop stilte meer zegt dan woorden ooit kunnen doen.
In De Stilte Weet Meer vertel ik het verhaal van een vader die na het verlies van Luna alleen verder moet met zijn vier dochters. Niet als held. Niet als man die overal een antwoord op heeft. Maar als vader die probeert te blijven staan, omdat Frida, Alyssa, Eva en Eline hem nodig hebben.
Die vader ben ik. Luna was mijn vrouw.
De Freja Luna wordt in dat verhaal veel meer dan een boot. Het wordt een plek waar verdriet, humor, liefde en vrijheid samenkomen. Een plek waar wij opnieuw leren ademen. Waar we soms lachen terwijl het eigenlijk pijn doet. Waar stilte niet leeg is, maar juist vol herinneringen zit.
De Stilte Weet Meer is gebaseerd op ware gebeurtenissen uit ons leven. Daardoor is het voor mij geen gewoon boek. Het is een stuk van wie wij zijn.
De zee heeft nog niet gesproken is het vervolg op De Stilte Weet Meer. Daarin blijft de zee een belangrijke rol spelen. Niet alleen als decor, maar als kracht die mensen confronteert met zichzelf. De zee draagt herinneringen, geheimen en antwoorden die nog niet uitgesproken zijn.
Daarnaast werk ik aan Cut the Crap, een heel ander project. Een lachwekkende, mysterieuze en toch serieuze crime roman. Omdat niet elk verhaal alleen zwaar hoeft te zijn. Soms mag een verhaal schuren, ontsporen, lachen oproepen en tegelijk iets raken dat dieper ligt dan je verwacht.
Ook is er het Zingend Boek van De Stilte Weet Meer. Voor ieder hoofdstuk zijn liederen gemaakt die het verhaal samenvatten en op een andere manier laten voelen. Want sommige emoties laten zich niet alleen lezen. Die moet je soms horen.
Mijn stijl is direct, menselijk en soms rauw. Ik schrijf zoals het leven vaak is: niet netjes afgerond, niet altijd makkelijk, maar wel echt.
Want uiteindelijk geloof ik dat elk verhaal begint waar de stilte valt.
En soms weet die stilte meer dan wij durven zeggen.
